Pilsko - listopad 2008
|
Statystyki
Relacja
Pobudka była o 3:00, oczywiście a.m. i ruszyłem na południe. Dotarłem do Korbielowa około 5:30. Wysiadłem z auta, a tam — nie dość że było ciemno jak… wiadomo gdzie, to jeszcze piździło jak… też wiadomo. Ubrałem się na cebulkę, odpaliłem czołówkę i - czas start.
Z początku szedłem asfaltem, później żółtym szlakiem i tak jakoś fajnie mi się dreptało przez ok. 45 minut. Wtedy pokapowałem się, że sztucznego światła już nie potrzebuję i zrobiłem sobie przerwę na kanapkę. Dalej piąłem się delikatnym podejściem w górę aż dotarłem do rozwidlenia szlaków. Tam po raz pierwszy ukazała mi się największa polska baba. Bynajmniej nie była to Maryla Rodowicz. Towarzyszyła mi już do samego końca wypadu, ukazując swoje wdzięki raz odziane w delikatne chmury, a raz całkiem "na golasa". Do Schroniska na Hali Miziowej wstąpiłem dosłownie na chwilkę. Potem żółtym szlakiem wspiąłem się w pasmo kosodrzewiny i stamtąd poszedłem prosto na szczyt. Miałem tylko 10 minut dobrej widoczności, bo wiatr przygonił chmury i znalazłem się w mleku. A wiało jak cholera. Chwilę później, korzystając z chwili kiedy nie było chmur, podziwiałem wcześniej wspomnianą Babią, Tatry, Beskid Śląski ze Skrzycznem na czele oraz resztę Beskidu Żywieckiego. Ponadto swoją taflą zalśniło przepięknie jezioro Oravskie. Niestety zero fotek na południowy wschód, bo słońce waliło dokładnie znad Tatr. Po jakiś 30 minutach zdecydowałem się na zejście na dół. Nawet jedną glebę zaliczyłem, ujeżdżając na zmarzniętej ziemi, ale skończyło się bez kontuzji. Minąłem schronisko, dotarłem do rozwidlenia i w towarzystwie niezliczonej ilości wyciągów zszedłem do Korbielowa. |
               
| ||||||||
